در آگوست سال گذشته میلادی دو دانشمند به این نتیجه رسیدند که نسل امروز مردم اروپا تا 5 درصد" نئاندرتال"محسوب می شوندو مردمان امروز غرب آفریقا در میراث رسیده از اجدادشان نشان از گونه ی کهن دیگری غیر از نئاندرتال ها دارند.با توجه به این که این دو گروه قومی و امثال آنها همواره در حال پراکنده شدن در سراسر جهان بوده اند می توان با اتکا بر نتایج این تحقیق گفت که شاید تمام ما انسان های امروزی بخشی از دی ان ان گونه ی غریبه و کهنی از انسان گونه ها را به ارث برده باشیم.          

این در حالی است که نظر غالب این است که "انسان خردمند"آنگاه که در قاره آفریقا سر بر آورد راهی دیگر نقاط زمین شد وسر راه خود همهی دیگر گونه های هم جنس و هم خانواده خود را بر انداخت. اما گویا چنین نبوده و میان این گروه ها آمیزش ها و سازش هایی هم در کار بوده است.                          

• مهمترین خصیصه ی بارز دولت های مدرن داشتن نظام مالیاتی برای کارکرد های مورد نظر دولت بوده است.مساله  مالیات و اهمیت آن در مرکز توجه مشترک ادیان الهی،دموکرات ها ،لیبرال ها ،سوسیالیست ها و کمونیست ها بوده است.نگاه هر یکی از این ایدئولو ژی های سیاسی به کارکرد های نظام مالیاتی اساسا در طول همدیگر بوده است.
• بدون شک در اندیشه های معاصر ،مارکسیسم پیشرو طرح اندیشه های اساسی در ارتباط با کارکرد های اشکار نظام مالیاتی بوده است.دموکراسی نیز عمده توجه خود را به کارکرد های پنهان و آشکار این موضوع متمرکز نموده است.در اندیشه های معاصر،مانیفست مارکسیسم که تبلوری از اندیشه های فردی اش انگلس و کارل مارکس بوده و مهمترین مباحث ،نقدها را در مورد کارکرد مالیات ارائه نموده است.

"گاهی باید ایستاد .دفتر خاطرات را ورق زد و نکته ها از آن یافت شاید آنچه می یابی فراتر از زمان و مکان باشد."سالیان سال است که اسطوره شناسان این گونه به اسطوره ها می نگرند یا به عبارتی اینگونه آنان را می ستایند وبی نصیب نمی مانیم که بدانیم هر کدام از این شخصیت ها یی که تنها مهر اسطوره ای می خورند و از یاد ها می روند چه برای گفتن دارند.

یکی از اینان زروان است.زروان در اوستا به معنی زمان است و بارها با کلمه ی راپیثونه (نیمروز) امده است،برای تعیین هنگام ظهر و مکرر با کلمات درگه.دیردرنگ به معنای دیر زمان آمده .

زوران حتی به زربان بزرگ که یکی از نام های حضرت ابراهیم است اطلاق شده است . از مندرجات اوستا چنین مستفاد میشود که زروان ایزد زمانه ی بیکرانه و جاودانی ست .در عبارتی از گات ها روان نیکوکار و روح شرب منزله ی دو گوهر همزاد معرفی شده .در زمان هخامنشیان عقاید مختلفی در باب ماهیت این پروردگار وجود داشته بعضی او را با مکان و برخی با زمان یکی می دانستند. .مانی با اقتباس افکار زردشتی عصر خود نام زروان را به خدای بزرگ اطلاق کرده است .برخی از نویسندگان و مورخان قرن های پنجم و ششم میلادی اسطوره ی ذیل را راجع به آفرینش از عقاید ایرانیان عهد ساسانی نقل کرده اند  :

 رفتن این واژه ی ساکت.رنگ می یابد وقتی می سپاریش به ایزد.

در نظرم آدم ها ساحتی دارند،ساحتی که پا گذاشتن در آن مستلزم زمان است و این آدم ها را برایم پیچیده میکند و چه نیکوست به آنانی بر می خوری که با لبخند و با شوق زندگی پذیرای تو در جمع  نا آشنایای خویشند.

شاید بگویید نوشتن یک خداحافظی برای کسی که به دانشگاه نمی آید این چنین سخت نسیت .اما این دوستی که من برایش می نویسم این کودکمان _وبلاگ_را ساخت و دست کوچکش را در دست گرفت و آنچه می گذشت را از دیده ی او روایت کرد حالا این کودک یک ساله را به من سپرده.

منیژه جان از تمامی کمک هایی که به من کردی سپاسگذارم و این نوشته را تنها ابزاری می دانستم برای قدردانی و امیدوارم هر کجا که باشی نیکو زندگی کنی ،به آرزوهایت برسی ،دوباره در مقطعی دیگر ببینمت و سر بلند باشی.

برای دلگرمی خودم مینویسم.

به قول استادم

زندگی میگوید :باز باید زیست

                                        باید زیست

من را هم تنها نگذارید. همچنان مشتاق تمام دست نوشته ها و نظرات شما برای وبلاگ عزیزمان هستیم.....