رواج پدیده های مانند:همسرکشی،تجاوز گروهی،قتل برای دفاع از ناموس ،فریب دادن دختران و زنان، و امثال آن ،که بعضا ابعاد و تنوع آنها هم بیشتر می شود،برای جامعه ما عجیب و شوک آور است.ارائه ی تحلیل های اجتماعی و حقوقی در کنار این گونه حوادث که در بعضی از روزنامه های رایج است ،به عنوان اقدامی حداقل کاری مطلوب است اما کافی نیست.وجه خطرناک و تهدید کننده ی این گونه حوادث ،اثار تخریبی آن روی مردم است .کسانی که اخبار و حواشی مربوط به این جنایت ها را می خوانند ،ضمن برداشت ها و تحلیل های شخصی که بیشترشان واقع بینانه نیست ،برای خود و اطرافیان احساس خطر میکنند.اما نگران کننده تر از این موضوع ،مسئله ی برخورد با جنایت های جنسی به منظور جلوگیری از دامنه ی آنها ست .تکرار این جنایت ها  و وقوع حوادث مشابه،مردم را بیشتر نگران می کند و بر جو بی اعتمادی می افزاید.آیا صرف تذکرات امنیتی و احتیاطی برای مردم کافی است؟آیا افزایش دامنه ی جنایت های جنسی ،حساسیت های جدی در متولیان ایجاد کرده؟ایا متوجه آثار تخریبی اخبار این حوادث بر بهداشت روانی جامعه هستیم؟

تنوع جنایت ها

با تشکر از دوست عزیزم خانم ابطحی

                     خیمه شب بازی دهر

                                                    با همه تلخی و شیرینی خود

                                                                                               میگذرد

عشق ها می میرد

                           رنگ ها رنگ دگر می گیرد

                                                                 و فقط خاطره هاست

                                                                                               که چه شیرین و چه تلخ

  دست نا خورده به جا می ماند....

اگر بدی از ما دیدین به بزرگی خودتون ببخشید و اگر هم خوبی از ما دیدین یه جوری به عضو های جدید کمک کنید .

اعضای عزیز که در انتخابات دیروز رای آورند به ترتیب حروف الفبا عبارتند از:آقای ارشاد،آقای خاکدان،خانم دافعیان،خانم رکوعی،خانم ساداتی،خانم شفیعی،آقای مسعودیان،خانم نظام محله

آرزوی موفیت برای تکتکشون داریم .....تنهاشون نذارین......

                                                                                  از طرف اعضای قبلی

"زرسنای المسگد" اهل آدیس ابابا پایتخت اتیوپی است. او دو فرزند دارد، یکی "الوله" که بیشتر اوقاتش را در "بونگالوی" گرم و راحتشان ، در بغل مادرش سپری می کند و دیگری دختر کوچولوی سه ساله ای است که سه میلیون و سیصد هزار سال در لابه لای ماسه سنگ ها گیر افتاده بود و عاقبت یک دانشمند اتیوپیایی و همراهانش او را یافتندو خرده خرده رسوبات و اضافات را از جسمش زدودند. این تازه رسیده نه تنها کامل ترین استخوان بندی یک کودک دوران دیرین محسوب می شود ،که عنوان کامل ترین سنگواره گونه استرالوپیثکوس افرنسیس را نیز از آن خود کرده است.

"لوسی" که مدت ها سوگلی دیرین شناسان بود ،با آمدن کودک تازه به دورتن رسیده ، قدری جایگاه خود را از دست داده است. لوسی2/3 میلیون سال قدمت داشت و استخوان های او که یک ماده بالغ بوده است در سال 1974 پیداشد. اما کودک رقیب لوسی بر خلاف او، هم انگشتان ظریف دستش برای ما بر جا مانده و هم یک پای تقریبا کامل داردو هم بالا تنه کامل و امتباز اصلی او این است که چهره هم دارد.

زرسنای  دیرین شناس اتیوپیایی است که در 1999 همراه گروه خود به حفاری در منطقه دیکیکا پرداخت . او  دلیلی برای مرگ کودک دیکیکا نیافته است، اما به این فکر می کند که ناگزیر رودخانه ( اگر خود باعث مرگ کودک نبوده ) ، می بایست بدون فوت وقت به جوشش آمده ،پیکر بی جان کودک را از چنگال مرده خواران و از معزض محیط فرساینده ربوده و آن را زیر ماسه ها و قلوه  سنگ ها مدفون کرده باشد. دست آخر هم به تدریج  این توده در هم پیچیده ، سخت شده و به سنگ بدل شده است. در غیر این صورت امروز بقایای جسم او این گونه سالم به دست ما نمی رسید.

این دختر کوچولوی باستانی یک ردیف کامل دندان های شیری داردو زیر آنها هم دندان های دائمی اش که در عمر کوتاهش فرصت سر بر آوردن نداشتند پنهان شده اند. وقتی که پیکرش آشکار شد دنده های ظریفش هم مانند روزی که زنده بود هنوز در وضع طبیعی و در دو سوی مهره های قوس دارش قرار گرفته بودند .یکی از انگشتانش نیز هنوز در حالت خمیده بود ،مثل این که با آن چیزی را گرفته بود.