رشته یا به قول عده ای گرایش انسان شناسی در دانشکده ما دهه های متوالی است که در حال تدریس است.
اینکه نام آنرا مردم شناسی بگذاریم یا انسان شناسی خودش قصه ایست بلند و البته تکراری!
حال با احتساب واحد هایی که ارائه می شود و مطابقت آن ها با این دو نام متوجه خواهیم د که ما در واقع انسان شناسی می خوانیم چون مردم شناسی واحد های محدود تری را برای گزراندن می باید
می داشت و البته میدانی تر و تخصصی تر.
اما آن چنان که این روز ها از گروه آموزشی انسان شناسی ما اخباری به گوش میرسد کار هایی برای ایجاد یک رشته جدید و البته مستقل به نام انسان شناسی شهری صورت گرفته ، میگیرد و یا خواهد گرفت.
حال در چند خط بسیار ساده از دو سو هم می توان به محاسن این طرح از لحاظ و نظر دانشجویی پرداخت و هم معایب.
محاسن :
اینکه گروه ما تصمیم به گسترش دپارتمان آموزشی خود بگیرد و برای اولین بار به یک واحد آموزشی از خود توانایی جدی تر شدن و تخصصی تر شدن را اعطا کند نشان دهنده حسن نیت و با کارکردی ویژه و استثنایی از برنامه ریزی کردن گروه برای آینده خود خبر می دهد و این نوید را برای ما خواهد داشت که کم کم به سمت تخصصی تر کردن سایر واحد های آموزشی گروه از جمله انسان شناسی زبانشناختی ،دینی،خویشاوندی،فلسفی،زیست شناختی،پزشکی، فرهنگ عامه،باستان شناختی،ماقبل تاریخ، تاریخی و ... برویم.
از سوی دیگر اینکه این نوع از عمل در ابتدا با انسان شناسی شهری به پیش برود می تواند خود نشان دهنده آن باشد که انسان شناسی حداقل از نظر گروهی به این پتانسیل های جدید و مدرن خود اهمیت و کارکرد بیشتری میدهد و این باعث عمومی تر شدن و البته کاربردی تر شدن این رشته در جامعه کنونی است .
و معایب :
ترجیح بر این است که ذهن خواننده را با چند سئوال درگیر کنیم تا خود او به این معایب پی ببرد
پس بنابراین،
۱ . آیا رشته ما در حال حاضر به آن حد از خود کفایی رسیده است که از دل آن یک گروه جدید با هیئت علمیه مستقل و واحد های مجزا استخراج شود!؟
۲ . آیا در حال حاضر گروهی که تنها با ۷ استاد ثابت مشغول بکارست و تلمباری از دروس ارائه نشده وجود دارد متواند جدایی چند استاد را تاب آورد که به گروه جدید می روند؟!
۳ . آیا به جز استادی که هم اینک ارائه این دروس را به عهده دارد کسی دیگر چه در درون و چه در بیرون از این دانشکده توانایی علمیه این رشته را دارد؟!
۴ . آیا می توان تنها به پشتوانه فکری ، علمی و عملی یک جریان فکری یک رشته را تاسیس کرد؟!
و در نهایت این که آیا این انشعاب به منظور تکمیل رشته و تخصصی تر شدن است یا قسمتی از بار سنگین گروه را به دیگری حواله کردن با نام انسانشناسی شهری مستقل از رشته انسان شناسی!؟
امید است که این پست بتواند به افزایش محاسن این طرح و کاهش معایب آن در راستای اعتلای رشته انسان شناسی یاری رساند.
در پایان از تمامی دوستانی که با نظراتشان به باروری فکری این پست کمک کردند سپاس
پ.ن ۱ :تحلیل های خوانده شده کاملا دانشجویی است و از منظر مطالبات دانشجویی
بدان نگریسته شده
پ.ن ۲ :پست بعدی در مورد تاسیس مقطع دکتری رشته انسان شناسی است
پ.ن ۳ :از تاخیر پیش آمده معذرت
موفق باشین
جلسه آموزشی شورای صنفی با مدیر گروه ها بود که یکی از دانشجوها از دکتر نرسیسیانس
پرسید که چرا دکتر وحدتی نسب رو از آمریکا می کشین میارین اینجا بعد باید دنبال یه لب تاپ بدوانینش؟!
اون انسانیت داشته که پا شده اومده اینجا(!)؟؟؟
با گفتن این جمله بود که دکتر نرسیسیانس برافروخته شد و گفت مگه ما از امریکا نیومدیم!
شاید نوع پرسیدن این سوال خیلی نامناسب بود اما محتوای سوال به حق نه!!
من به دکتر نرسیسیانس حق میدم چون ما ها به خاطر نداشتن رشته دکتری باید تمام اساتیدمون رو از خارج از ایران دعوت کنیم که بیان یا که نه!!(البته راجع به گذاشتن مقطع دکتری هم مفصل توضیح میدم تو دو پست بعد) اما داشتن امکانات تدریس به خدا دیگه حق طبیعی یه استاد!
اساتید گروه ما و البته دانشجوهامون هم به مراتب تکرار می کنن این نبود امکانات رو که داره کم کم به یه سندروم بد خیم تبدیل می شه، از نبود امکانات برای یه اردوی ساده میدانی-آموزشی بگیر تا همین لب تاپ دکتر وحدتی نسب!!
معذوریت ها قابل درک اما ای کاش می شد فرصت سوزی هایی که داریم می کنیم هم قابل درک می شد!
با دکتر نرسیسیانس که داشتم حرف میزدم خیلی از مشکلات رو با هم مطرح کردیم و بعضا راه حل هایی هم پیدا کردیم امیدوارم که بشه این حرف ها یه روزی به جامعه عمل برسن!
فعلا هم که چشمون به جلسه روز سه شنبه ۵/۹است که با گروه مردم شناسی برنامه شو ریختیم!
از این ناحیه هم از این چند تا مردم شناس موجود دعوت به حضور می کنم!
منتظریم
پ.ن : در پست بعد می خوایم به رشته انسان شناسی شهری که از طرف گروه می خواد یه رشته شه بپردازیم ، شما ها هم نظرتون رو درباره این تفکیک با احتساب شرایط حاضر بدین!!
(به نظرتون خوبه یا نه؟!)
با تشکرات فراوان
